شپش سر :

 

- شپش ها حشراتی پهن و بدون بال هستند که انواع مختلفی دارند و موهای سر ، بدن و ناحیه عانه ( نواحی تناسلی ) را آلوده می کنند .

- هریک از انواع شپش ها ، ناحیه خاصی از بدن را ترجیح می دهند

- شپش ها سه جفت پا دارند . این پاها به چنگال های تیزی ختم می شوند که برای تغذیه شپش تطابق پیدا کرده اند ، و به شپش امکان می دهند مو یا پا را محکم بگیرد و به آن بچسبد .

شپش سر به پوست می چسبند و از خون انسان تغذیه می کنند ، آن ها روی ساقه موها تخم می گذارند .

- رِشک ها ، تخم های سفید رنگ ، بیضی شکل و سفتِ شپش ها هستند که به ساقه موها می چسبند .

- به ندرت شپش ها  می توانند بیماری های نظیر تیفوس اپیدمیک و تب راجعه را انتقال دهند .

- آلودگی با انگل "پدیکولوس هومانیس کاپیتیس" سبب بروز شپشک سر می شود .

- آلودگی با انگل "پدیکولوس کورپوریس" سبب بروز شپشک بدن می شود .

- آلودگی با انگل "فتیروس پوبیس"سبب بروز شپشک عانه ( تناسلی ) می شود .

 

 

 

شپش سر

 

- آلودگی شپشک سر بسیار مسری است .

- تماس مستقیم ، اصلی ترین راه سرایت بیماری است .

- آلودگی موهای سر با شپش ها در کودکان شایعتر است .

- شپش ها ، انگل های اجباری انسان هستند و لذا روی بدن  حیوانات دیگر یا روی اشیا و وسایل منزل نمی توانند زنده بمانند .

- شپش سر هیچ بیماری انسانی شناخته شده ای را منتقل نمی کند .

- شپش ها ، هر 3 الی 6 ساعت خون را می مکند و از آن تغذیه می کنند .

- طول زندگی شپش ها ، حدود یک ماه است ، شپش های مونث ، هر روز 7 الی 10 تخم می گذارند .

- تخم ها یا رِشک ها ، دانه های سفتی هستند که حدود 1 سانتی متر بالاتر از سطح پوست سر ، به ساقه موها چسبیده اند .

- رِشک ها پس از 8 الی 10 روز سر باز می کنند .

 


 

شپش سر ، شرح حال  :

 

- آلودگی با شپش معمولا در کودکان توسط معلم مدرسه یا مسوول بهداشت مدرسه تشخیص داده می شود .

- دختربچه ها بیش از پسربچه ها مبتلا می شوند .

- انتقال از طریق وسایل مثل کلاه ، شانه ، برس یا گوشی موبایل و تلفن شایع است .

- این آلودگی ممکن است سبب خارش خفیف پشت گردن شود یا بطور کلی بی علامت باشد . معمولا شب ها که شپش ها تغذیه می کنند این خارش شدید تر است .

- آدنوپاتی گردنی خلفی (تورم غدد لنفاوی ) گاهی مشاهده می شود .

- این آلودگی در افراد سیاه پوست نادر است .

- آلودگی مژه ها معمولا فقط در بچه ها دیده می شود .

 

 درمان شپش سر 

 

 - محلول پرمترین 1 % را می توان بدون نیاز به نسخه تهیه کرد و معمولا اولین داروی انتخابی است . محلول پرمترین 5 % در صورتی تجویز می شود که درمان اولیه با پرمترین 1 % با شکست مواجه شده باشد . پرمترین را در طول شب ، روی موها باقی می گذارند و سر را با کلاه حمام یا یک کلاه نایلونی میپوشانند تا به خوبی اثر کند .

 

 - شامپو ضد شپش نظیر شامپو لیندان به مدت 5 دقیقه روی سر باقی می ماند و سپس آن را می شویند . این درمان با شامپوی ضد شپش را پس از یک هفته تکرار می کنند . این درمان در صورتی انجام می شود که درمان های بدون نسخه با پرمترین  نتیجه نداده باشد .اگرچه شپش های مقاوم به لیندان نیز مشاهده شده اند .

  - شامپوها و کرم های تقویت شده پیرترین نیز بدون نیاز به نسخه پزشک قابل تهیه هستند .

- لوسیون مالاتیون 0.5 % شپش ها و تخم ها را به سرعت می کشد و از بین می برد . این دارو برای درمان شپش سر مقاوم به پرمترین و پیرترین مفید است . این لوسیون به مدت 8 الی 12 ساعت استعمال می شود و 7 الی 9 روز بعد در صورت لزوم مجددا به کار می رود .

 - گونه های مقاوم به انواع تقویت شده پیرترین ، پرمترین و لیندان نیز دیده شده اند.

 - تمام داروها را باید پس از یک هفته تکرار کرد ، چون شپش های جوان تر ممکن است از بین نرفته باشند .

 - شانه کردن موها با استفاده از یک شانه مخصوص رِشک طی یک هفته پس از درمان نیز مفید است .

 - درمان اعضای نزدیک خانواده نیز توصیه می شود و باید انجام گیرد .